زکریای رازی

ابوبکر محمد بن زکریای رازی از بزرگ‌ترین پزشکان تاریخ است. او در سال ۲۵۱ هجری در شهر ری به دنیا آمد. روز بزرگداشت رازی در تقویم ایران روز داروسازی هم هست.

پزشکی

رازی سرپرست بیمارستان‌های ری و بغداد بود. به روایت مشهور، برای انتخاب جای بیمارستان بغداد، تکه‌های گوشت را در نقطه‌های گوناگون شهر آویخت و جایی را برگزید که گوشت دیرتر فاسد شد. کتاب «الحاوی» او دانشنامه‌ی بزرگ پزشکی است و رساله‌ی «آبله و سرخک» نخستین کتابی است که این دو بیماری را از هم جدا کرد. رازی بر مشاهده‌ی بالینی و ثبت دقیق نشانه‌های بیماری تأکید داشت.

شیمی

رازی در شیمی هم کار کرد و ابزارها و روش‌های آزمایشگاهی، از تقطیر تا تبلور، را شرح داد. در منابع ایرانی او را کاشف الکل می‌دانند.