پروین اعتصامی

پروین اعتصامی از برجسته‌ترین شاعران زن تاریخ ادبیات فارسی است. او در سال ۱۲۸۵ خورشیدی در تبریز به دنیا آمد و در سال ۱۳۲۰، در ۳۴ سالگی، درگذشت.

زندگی

پدرش، یوسف اعتصامی (اعتصام‌الملک)، نویسنده و مترجم بود و پروین زیر نظر او ادبیات فارسی و عربی آموخت. او از مدرسه‌ی آمریکایی دختران تهران دانش‌آموخته شد. نخستین چاپ دیوانش در سال ۱۳۱۴ منتشر شد.

شعر پروین

پروین بیش از همه با «مناظره» شناخته می‌شود؛ شعرهایی که در آن‌ها دو چیز، مانند «مست و هشیار» یا «دیوانه و زنجیر»، با هم گفت‌وگو می‌کنند. شعرهای او اخلاقی، ساده و پر از همدردی با فقیران و ستم‌دیدگان است. شعر «مست و هشیار» با این بیت آغاز می‌شود: «محتسب مستی به ره دید و گریبانش گرفت».

آرامگاه

آرامگاه پروین در حرم حضرت معصومه (س) در قم، کنار پدرش، است.