عطار نیشابوری؛ شاعر سفر سی‌مرغ

داستان پرندگانی که برای یافتن سیمرغ راه درازی را طی می‌کنند و در پایان می‌فهمند سیمرغ همان «سی مرغ» است، از مشهورترین داستان‌های ادبیات فارسی است. این داستان را فریدالدین عطار نیشابوری در «منطق‌الطیر» سروده است. در تقویم ایران روزی به بزرگداشت او اختصاص دارد.

عطار که بود؟

شیخ فریدالدین محمد عطار در نیمه‌ی قرن ششم هجری در نیشابور به دنیا آمد. او داروفروش و طبیب بود و به همین دلیل «عطار» خوانده می‌شد. بیشتر منابع کشته شدن او را در حمله‌ی مغول به نیشابور، در آغاز قرن هفتم هجری، دانسته‌اند. آرامگاه او در نیشابور است.

آثار عطار

• منطق‌الطیر: مثنوی تمثیلی درباره‌ی سفر پرندگان به سوی سیمرغ و هفت وادی سلوک.
• الهی‌نامه و مصیبت‌نامه: مثنوی‌هایی با داستان‌های کوتاه عرفانی.
• تذکرة‌الاولیا: کتابی به نثر درباره‌ی زندگی و سخنان عارفان پیشین.
• دیوان: غزل‌ها و قصیده‌های عرفانی.

اثر عطار بر شاعران بعدی

مولوی از عطار با احترام بسیار یاد کرده است و بیتی مشهور به او نسبت می‌دهند که عطار را «روح» و سنایی را «دو چشم» عرفان می‌خواند. داستان‌های عطار بعدها الهام‌بخش شاعران و نویسندگان بسیاری در ایران و جهان شد.