حضرت ام‌البنین (س)؛ مادر چهار برادر کربلا

حضرت ام‌البنین (س) در فرهنگ شیعه به وفاداری و مهربانی شناخته می‌شود. او همسر امام علی (ع) و مادر حضرت ابوالفضل العباس (ع) بود. در تقویم ایران، سالروز وفات او و روز تکریم مادران و همسران شهدا یکی است.

زندگی حضرت ام‌البنین (س)

نام او فاطمه، دختر حِزام، از قبیله‌ی بنی‌کلاب بود. به روایت منابع تاریخی، پس از درگذشت حضرت فاطمه (س) به همسری امام علی (ع) درآمد و چهار پسر به دنیا آورد: عباس، عبدالله، جعفر و عثمان. لقب «ام‌البنین» به معنای «مادر پسران» است.

هر چهار پسر او در واقعه‌ی کربلا، در سال ۶۱ هجری، همراه امام حسین (ع) کشته شدند. در روایت‌ها آمده است که ام‌البنین پیش از پرسیدن از سرنوشت فرزندانش، از حال امام حسین (ع) می‌پرسید؛ و همین روایت جایگاه او را در فرهنگ شیعه ساخته است.

وفات

ام‌البنین پس از واقعه‌ی کربلا در مدینه زندگی کرد. منابع سال دقیق وفات او را یکسان نقل نکرده‌اند. آرامگاه او در قبرستان بقیع در مدینه است.