نخستین جشن دی‌گان

دی‌گان‌ها چهار جشن در ماه دی‌اند، در روزهایی که نام «دی» به معنای آفریدگار را دارند. نخستین دی‌گان، که با فردای شب یلدا پیوند دارد، روز جشن و شادی و برابری بود و در روایت‌ها شاه در این روز با مردم بر یک سفره می‌نشست.

در گاه‌شماری کهن ایرانی، هر یک از سی روز ماه نامی داشت. روزهای یکم، هشتم، پانزدهم و بیست‌وسوم ماه به نام «دی»، یعنی آفریدگار، نامیده می‌شدند. در دی‌ماه، که نام ماه و این روزها یکی می‌شد، چهار جشن «دی‌گان» برپا می‌شد.

نخستین دی‌گان

یکم دی‌ماه، روز پس از شب یلدا، نخستین دی‌گان بود. ابوریحان بیرونی در «آثارالباقیه» نوشته است که در این روز پادشاه با جامه‌ی سپید بر فرش سپید می‌نشست و مردم بی‌پرده با او سخن می‌گفتند؛ نماد برابری و نزدیکی میان مردم و فرمانروا.

پیوند با یلدا

یکم دی را «خور روز» هم گفته‌اند، چون پس از بلندترین شب سال، روزها رو به بلندی می‌روند. به همین دلیل این روز را با زایش دوباره‌ی خورشید پیوند داده‌اند.

پرسش‌های متداول

چند جشن دی‌گان داریم؟

چهار: روزهای یکم، هشتم، پانزدهم و بیست‌وسوم دی.

«دی» به چه معناست؟

در گاه‌شماری کهن به معنای «آفریدگار» است.

اولین جشن دی‌گان در سال‌های آینده

سالتاریخمیلادی
۱۴۰۵ چهارشنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۵ ۱۶ دسامبر ۲۰۲۶
۱۴۰۶ پنجشنبه ۲۵ آذر ۱۴۰۶ ۱۶ دسامبر ۲۰۲۷
۱۴۰۷ جمعه ۲۵ آذر ۱۴۰۷ ۱۵ دسامبر ۲۰۲۸

منابع

اشتباهی در این مطلب دیدید؟ به ما خبر دهید