ضربت خوردن امام علی (ع)

به روایت مشهور، امام علی (ع)، نخستین امام شیعیان و چهارمین خلیفه از نگاه اهل سنت، در سحرگاه نوزدهم ماه رمضان سال ۴۰ هجری هنگام نماز صبح در مسجد کوفه ضربت خورد. او دو روز بعد، در ۲۱ رمضان، درگذشت.

ماجرا

به روایت منابع تاریخی، عبدالرحمن بن ملجم مرادی از خوارج بود؛ گروهی که پس از جنگ صفین از سپاه امام جدا شده بودند. او با شمشیری زهرآلود به امام ضربه زد. به روایت منابع، امام سفارش کرد با قاتلش مدارا شود و فقط به اندازه‌ی یک ضربه قصاص شود.

پیوند با شب‌های قدر

شب‌های نوزدهم، بیست‌ویکم و بیست‌وسوم رمضان در باور شیعیان شب‌های احتمالی قدرند. به همین دلیل مراسم احیای این شب‌ها با سوگواری برای امام علی (ع) همراه است.