مولانا جلال‌الدین مولوی

جلال‌الدین محمد بلخی، معروف به مولوی و مولانا، از بزرگ‌ترین شاعران و عارفان جهان است. او در سال ۶۰۴ هجری در بلخ به دنیا آمد و در سال ۶۷۲ هجری در قونیه درگذشت. روز بزرگداشت او در تقویم ایران ۸ مهر است.

زندگی

خانواده‌ی مولانا در کودکی او، پیش از حمله‌ی مغول، از بلخ کوچ کردند و پس از سال‌ها سفر، در قونیه، در آناتولی، ماندند. مولانا در قونیه فقیه و واعظی سرشناس شد.

دیدار با شمس

در سال ۶۴۲ هجری، دیدار با شمس تبریزی، درویشی سرگشته، زندگی مولانا را دگرگون کرد. مولانا از فقیهی اهل منبر به شاعری شوریده تبدیل شد. پس از ناپدید شدن شمس، او هزاران غزل سرود که در «دیوان شمس» گرد آمده است.

مثنوی معنوی

«مثنوی معنوی» در شش دفتر و حدود ۲۶ هزار بیت، با «نی‌نامه» آغاز می‌شود:

> بشنو این نی چون شکایت می‌کند > از جدایی‌ها حکایت می‌کند

یونسکو سال ۲۰۰۷ را به مناسبت هشتصدمین سالگرد تولد مولانا «سال مولانا» نامید.