سعدی شیرازی؛ استاد سخن

ابومحمد مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله، معروف به سعدی، از بزرگ‌ترین شاعران و نویسندگان زبان فارسی است. روز بزرگداشت او در تقویم ایران یکم اردیبهشت است؛ روزی که به روایت مشهور، نگارش گلستان در آن آغاز شد.

زندگی

سعدی در شیراز به دنیا آمد و در بغداد، در مدرسه‌ی نظامیه، درس خواند. سال‌ها در عراق، شام و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، در سال‌های ۶۵۵ و ۶۵۶ هجری بوستان و گلستان را نوشت. آرامگاه او، سعدیه، در شیراز است.

آثار

• بوستان: مثنوی‌ای در ده باب درباره‌ی عدل، احسان، عشق، فروتنی و دیگر فضیلت‌ها.
• گلستان: کتابی به نثر آمیخته با شعر، در هشت باب، با حکایت‌های کوتاه و پندآموز. نثر روان آن قرن‌ها الگوی نویسندگی فارسی بوده است.
• غزلیات: سعدی از استادان بزرگ غزل عاشقانه است.

بنی‌آدم

مشهورترین شعر سعدی، از گلستان، بارها در سخنرانی‌های جهانی نقل شده است:

> بنی‌آدم اعضای یکدیگرند > که در آفرینش ز یک گوهرند