دیوان حافظ · غزل ۱۰
غزل شماره‌ی ۱۰ حافظ
«دوش از مسجد سویِ میخانه آمد پیرِ ما»؛ متن کامل غزل و تعبیر آن برای کسی که با این غزل فال گرفته است.
دوش از مسجد سویِ میخانه آمد پیرِ ماچیست یارانِ طریقت بعد از این تدبیرِ ما؟
ما مریدان روی سویِ قبله چون آریم؟ چونروی سویِ خانهٔ خَمّار دارد پیرِ ما
در خراباتِ طریقت ما به هم منزل شویمکاین‌چنین رفته‌است در عهدِ ازل تقدیرِ ما
عقل اگر داند که دل در بندِ زلفش چون خوش استعاقلان دیوانه گردند از پیِ زنجیرِ ما
رویِ خوبت آیتی از لطف بر ما کشف کردزان زمان جز لطف و خوبی نیست در تفسیرِ ما
با دلِ سنگینت آیا هیچ درگیرد شبیآهِ آتشناک و سوزِ سینهٔ شبگیرِ ما؟
تیرِ آهِ ما ز گردون بگذرد حافظ خموشرحم کن بر جانِ خود پرهیز کن از تیرِ ما
متن بر پایه‌ی تصحیح قزوینی و غنی، از گنجور
تعبیر فال
تغییری در راه است که ممکن است در ابتدا عجیب به نظر برسد. به کسی که راهنمای شماست اعتماد کنید و با همراهانتان یکدل بمانید. آه و دعای دل‌شکسته اثر دارد؛ مراقب باشید دل کسی را نشکنید.