دیوان حافظ · غزل ۱۵۷
غزل شماره‌ی ۱۵۷ حافظ
«هر که را با خطِ سبزت سرِ سودا باشد»؛ متن کامل غزل و تعبیر آن برای کسی که با این غزل فال گرفته است.
هر که را با خطِ سبزت سرِ سودا باشدپای از این دایره بیرون نَنِهَد تا باشد
من چو از خاکِ لحد لاله‌صفت برخیزمداغِ سودای توام سِرِّ سُویدا باشد
تو خود ای گوهرِ یک‌دانه کجایی آخِرکز غمت دیدهٔ مردم همه دریا باشد
از بُنِ هر مژه‌ام آب روان است بیااگرت میلِ لبِ جوی و تماشا باشد
چون گل و مِی دمی از پرده برون آی و درآکه دگرباره ملاقات نه پیدا باشد
ظِلِّ مَمدودِ خَمِ زلفِ توام بر سر بادکاندر این سایه قرارِ دلِ شیدا باشد
چشمت از ناز به حافظ نکند میل آریسرگرانی صفتِ نرگسِ رعنا باشد
متن بر پایه‌ی تصحیح قزوینی و غنی، از گنجور
تعبیر فال
دلبستگی شما ماندگار و پایدار است. دلتان از دوری کسی گرفته است. اگر او کمی بی‌اعتنا به نظر می‌رسد، این ناز است، نه بی‌مهری.