دیوان حافظ · غزل ۲
غزل شماره‌ی ۲ حافظ
«صلاحِ کار کجا و منِ خراب کجا؟»؛ متن کامل غزل و تعبیر آن برای کسی که با این غزل فال گرفته است.
صلاحِ کار کجا و منِ خراب کجا؟ببین تفاوتِ رَه کز کجاست تا به کجا
دلم ز صومعه بگرفت و خِرقِهٔ سالوسکجاست دِیرِ مُغان و شرابِ ناب کجا؟
چه نسبت است به‌رِندی صَلاح و تقوا را؟سماعِ وَعظ کجا نغمهٔ رَباب کجا؟
ز رویِ دوست دلِ دشمنان چه دریابد؟چراغِ مُرده کجا؟ شمعِ آفتاب کجا؟
چو کُحلِ بینشِ ما خاکِ آستانِ شماستکجا رَویم بفرما ازین جناب، کجا؟
مَبین به سیبِ زَنَخدان که چاه در راه استکجا همی‌رَوی ای دل بدین شتاب کجا؟
بِشُد! که یادِ خوشش باد روزگارِ وصالخود آن کِرِشمه کجا رفت و آن عِتاب کجا؟
قرار و خواب ز حافظ طمع مدار ای دوستقرار چیست صبوری کدام و خواب کجا؟
متن بر پایه‌ی تصحیح قزوینی و غنی، از گنجور
تعبیر فال
میان آنچه از شما انتظار می‌رود و آنچه دلتان می‌خواهد فاصله افتاده و همین بی‌قرارتان کرده است. با خودتان روراست باشید و راهی را انتخاب کنید که با آن آرام می‌گیرید، نه راهی که فقط برای دیگران درست به نظر می‌رسد.