دیوان حافظ · غزل ۲۷۴
غزل شماره‌ی ۲۷۴ حافظ
«به دورِ لاله، قدح گیر و بی‌ریا می‌باش»؛ متن کامل غزل و تعبیر آن برای کسی که با این غزل فال گرفته است.
به دورِ لاله، قدح گیر و بی‌ریا می‌باشبه بویِ گُل، نفسی همدمِ صبا می‌باش
نگویمت که همه ساله مِی پرستی کنسه ماه مِی خور و نُه ماه پارسا می‌باش
چو پیرِ سالِک عشقت به مِی حواله کندبنوش و منتظرِ رحمتِ خدا می‌باش
گَرَت هواست که چُون جَم به سِرِّ غیب رسیبیا و همدمِ جامِ جهان‌نما می‌باش
چو غنچه گر چه فروبستگی‌ست کارِ جهانتو همچو بادِ بهاری گره‌گشا می‌باش
وفا مجوی ز کس ور سخن نمی‌شنویبه هرزه طالبِ سیمرغ و کیمیا می‌باش
مریدِ طاعتِ بیگانگان مشو حافظولی معاشرِ رندانِ پارسا می‌باش
متن بر پایه‌ی تصحیح قزوینی و غنی، از گنجور
تعبیر فال
در فصل شادی، بی‌ریا شادی کنید، اما اندازه نگه دارید. تعادل میان خوشی و پرهیز، راز زندگی خوب است. به رحمت و لطف امیدوار باشید و با آدم‌های پاک‌دل همنشینی کنید.