دیوان حافظ · غزل ۳۰۹
غزل شماره‌ی ۳۰۹ حافظ
«عشقبازیّ و جوانیّ و شرابِ لَعلْ‌فام»؛ متن کامل غزل و تعبیر آن برای کسی که با این غزل فال گرفته است.
عشقبازیّ و جوانیّ و شرابِ لَعلْ‌فاممجلسِ اُنس و حریفِ همدم و شُربِ مدام
ساقیِ شِکَّردهان و مُطربِ شیرین‌سخنهمنشینی نیک‌کردار و ندیمی نیک‌نام
شاهدی از لطف و پاکی رَشکِ آبِ زندگیدلبری در حُسن و خوبی غیرتِ ماهِ تمام
بَزم‌گاهی دل‌نِشان، چون قصرِ فردوسِ بَرینگلشنی پیرامُنَش چون روضهٔ دارُالسَّلام
صف‌نشینان نیک‌خواه و پیشکاران باادبدوست‌داران صاحب‌اسرار و حریفان دوست‌کام
بادهٔ گلرنگِ تلخِ تیزِ خوش‌خوارِ سَبُکنُقلَش از لَعلِ نگار و نَقلَش از یاقوتِ خام
غمزهٔ ساقی به یَغمایِ خِرَد آهِخته تیغزلفِ جانان از برایِ صیدِ دل گسترده‌دام
نکته‌دانی بَذله‌گو چون حافظِ شیرین‌‌سخنبخشش‌آموزی جهان‌افروز چون حاجی قوام
هر که این عِشرت نخواهد خوش‌دلی بر وی تباهوان که این مجلس نجوید زندگی بر وی حرام
متن بر پایه‌ی تصحیح قزوینی و غنی، از گنجور
تعبیر فال
دورانی شاد با همراهان خوب در پیش دارید: همنشین نیکوکار، دوست خوش‌نام و جمعی صمیمی. قدر این روزها را بدانید؛ زندگی بدون شادی، زندگی نیست.