دیوان حافظ · غزل ۳۲۰
غزل شماره‌ی ۳۲۰ حافظ
«دیشب به سیلِ اشک رَهِ خواب می‌زدم»؛ متن کامل غزل و تعبیر آن برای کسی که با این غزل فال گرفته است.
دیشب به سیلِ اشک رَهِ خواب می‌زدمنقشی به یادِ خَطِّ تو بر آب می‌زدم
ابرویِ یار در نظر و خرقه سوختهجامی به یادِ گوشهٔ محراب می‌زدم
هر مرغِ فکر کز سرِ شاخِ سخن بِجَستبازش ز طُرِّهٔ تو به مِضراب می‌زدم
رویِ نگار در نظرم جلوه می‌نمودوز دور بوسه بر رخِ مهتاب می‌زدم
چشمم به رویِ ساقی و گوشم به قولِ چنگفالی به چشم و گوش در این باب می‌زدم
نقشِ خیالِ رویِ تو تا وقتِ صبحدمبر کارگاهِ دیدهٔ بی‌خواب می‌زدم
ساقی به صوتِ این غزلم کاسه می‌گرفتمی‌گفتم این سرود و مِیِ ناب می‌زدم
خوش بود وقتِ حافظ و فالِ مراد و کامبر نامِ عمر و دولتِ احباب می‌زدم
متن بر پایه‌ی تصحیح قزوینی و غنی، از گنجور
تعبیر فال
دیشب یا این روزها با یاد کسی بی‌خواب شده‌اید. فکرتان همه‌جا به سوی او برمی‌گردد. فالتان خوش است: آرزوی عمر و بخت برای دوستانتان، به خودتان هم برمی‌گردد.