دیوان حافظ · غزل ۳۶۴
غزل شماره‌ی ۳۶۴ حافظ
«ما بی‌غمانِ مست دل از دست داده‌ایم»؛ متن کامل غزل و تعبیر آن برای کسی که با این غزل فال گرفته است.
ما بی‌غمانِ مست دل از دست داده‌ایمهم‌رازِ عشق و هم‌نفسِ جامِ باده‌ایم
بر ما بسی کمانِ ملامت کشیده‌اندتا کارِ خود ز ابرویِ جانان گشاده‌ایم
ای گُل تو دوش داغِ صَبوحی کشیده‌ایما آن شقایقیم که با داغ زاده‌ایم
پیرِ مُغان ز توبهٔ ما گر ملول شدگو باده صاف کن که به عذر ایستاده‌ایم
کار از تو می‌رود، مددی ای دلیلِ راهکانصاف می‌دهیم و ز راه اوفتاده‌ایم
چون لاله، مِی مبین و قَدَح در میانِ کاراین داغ بین که بر دلِ خونین نهاده‌ایم
گفتی که «حافظ این همه رنگ و خیال چیست؟!»نقشِ غلط مَبین که همان لوحِ ساده‌ایم
متن بر پایه‌ی تصحیح قزوینی و غنی، از گنجور
تعبیر فال
دلتان را به عشق سپرده‌اید و سرزنش‌ها را به جان خریده‌اید. دلتان از ابتدا داغدار بوده و این تازه نیست. به ظاهر کارها توجه نکنید؛ دل شما ساده و صادق است.