دیوان حافظ · غزل ۳۹۴
غزل شماره‌ی ۳۹۴ حافظ
«ای روی ماه‌منظر تو نوبهار حُسن»؛ متن کامل غزل و تعبیر آن برای کسی که با این غزل فال گرفته است.
ای روی ماه‌منظر تو نوبهار حُسنخال و خط تو مرکز حُسن و مدار حُسن
در چشم پرخمار تو پنهان فسون سِحردر زلف بی‌قرار تو پیدا قرار حُسن
ماهی نتافت همچو تو از برج نیکوییسروی نخاست چون قَدَت از جویبار حُسن
خرّم شد از ملاحت تو عهد دلبریفرّخ شد از لطافت تو روزگار حُسن
از دام زلف و دانهٔ خال تو در جهانیک مرغِ دل نماند نگشته شکار حُسن
دائم به لطف دایهٔ طبع از میانِ جانمی‌پرورَد به ناز، تو را در کنار حُسن
گِرد لبَت بنفشه از آن تازه و تر استکآب حیات می‌خورَد از جویبار حُسن
حافظ طمع برید که بیند نظیر تودیّار نیست جز رُخَت اندر دیار حُسن
متن بر پایه‌ی تصحیح قزوینی و غنی، از گنجور
تعبیر فال
زیبایی و لطف کسی که دوستش دارید، بی‌مانند است و در نگاهتان همتایی ندارد. قدر او را بدانید؛ چنین کسی کم پیدا می‌شود.