دیوان حافظ · غزل ۴۰۲
غزل شماره‌ی ۴۰۲ حافظ
«نکته‌ای دلکَش بگویم خالِ آن مَه‌رو ببین»؛ متن کامل غزل و تعبیر آن برای کسی که با این غزل فال گرفته است.
نکته‌ای دلکَش بگویم خالِ آن مَه‌رو ببینعقل و جان را بستهٔ زنجیرِ آن گیسو ببین
عیبِ دل کردم که وحشی‌وضع و هرجایی مباشگفت چشمِ شیرگیر و غنجِ آن آهو ببین
حلقهٔ زلفش تماشاخانهٔ باد صباستجانِ صد صاحب‌دل آن جا بستهٔ یک مو ببین
عابدانِ آفتاب از دلبرِ ما غافل‌اندای ملامت‌گو خدا را رو مبین آن رو ببین
زلفِ دل‌دزدش صبا را بند بر گردن نهادبا هوادارانِ ره رو حیلهٔ هندو ببین
این‌که من در جست‌وجوی او ز خود فارغ شدمکس ندیده‌ست و نبیند مثلش از هر سو ببین
حافظ ار در گوشهٔ محراب می‌نالد رواستای نصیحت‌گو خدا را آن خمِ ابرو ببین
از مرادِ شاه منصور ای فلک سر برمتابتیزیِ شمشیر بنگر قوّتِ بازو ببین
متن بر پایه‌ی تصحیح قزوینی و غنی، از گنجور
تعبیر فال
زیبایی و جاذبه‌ی کسی، عقل و جان شما را گرفتار کرده است. سرزنش دلتان بی‌فایده است؛ هر کس جای شما بود، همین حال را داشت. قدرت و توانتان را دست‌کم نگیرید.