دیوان حافظ · غزل ۴۱
غزل شماره‌ی ۴۱ حافظ
«اگر چه باده فَرَح بخش و باد گُل‌بیز است»؛ متن کامل غزل و تعبیر آن برای کسی که با این غزل فال گرفته است.
اگر چه باده فَرَح بخش و باد گُل‌بیز استبه بانگِ چَنگ مخور مِی که مُحتَسِب تیز است
صُراحی‌ای و حریفی گَرَت به چَنگ افتدبه عقل نوش که ایام فتنه‌انگیز است
در آستینِ مُرَقَع پیاله پنهان کنکه همچو چشمِ صُراحی، زمانه خونریز است
به آبِ دیده بشوییم خِرقه‌ها از میکه موسمِ وَرَع و روزگارِ پرهیز است
مجوی عیشِ خوش از دورِ باژگونِ سِپِهرکه صاف این سر خُم جمله دُردی آمیز است
سپهرِ بَر شده پرویزنی‌ست خون افشانکه ریزه‌اش سر کَسری و تاجِ پرویز است
عراق و فارس گرفتی به شعرِ خوش حافظبیا که نوبتِ بغداد و وقتِ تبریز است
متن بر پایه‌ی تصحیح قزوینی و غنی، از گنجور
تعبیر فال
روزها خوش و دلپذیر است، اما احتیاط را فراموش نکنید. کارهایتان را با عقل و دور از هیاهو پیش ببرید. موفقیت شما در راه است و آوازه‌تان به جاهای دورتر هم می‌رسد.