دیوان حافظ · غزل ۳۸۳
غزل شماره‌ی ۳۸۳ حافظ
«چندان که گفتم غم با طبیبان»؛ متن کامل غزل و تعبیر آن برای کسی که با این غزل فال گرفته است.
غزل ۳۸۳
چندان که گفتم غم با طبیباندرمان نکردند مسکین غریبان
آن گل که هر دم در دست بادیستگو شرم بادش از عندلیبان
یا رب امان ده تا بازبیندچشم محبان روی حبیبان
درج محبت بر مهر خود نیستیا رب مبادا کام رقیبان
ای منعم آخر بر خوان جودتتا چند باشیم از بی نصیبان
حافظ نگشتی شیدای گیتیگر می‌شنیدی پند ادیبان
متن بر پایه‌ی تصحیح قزوینی و غنی، از گنجور
تعبیر فال
دردتان را با هر کسی در میان گذاشتید و درمانی نیافتید. صبور باشید؛ دیدار کسانی که دوستشان دارید نزدیک است. نصیحت دانایان را بشنوید تا کمتر سرگردان شوید.