دیوان حافظ · غزل ۳۸۴
غزل شماره‌ی ۳۸۴ حافظ
«می‌سوزم از فِراقت روی از جَفا بگردان»؛ متن کامل غزل و تعبیر آن برای کسی که با این غزل فال گرفته است.
می‌سوزم از فِراقت روی از جَفا بگردانهجران بلایِ ما شد، یا رب بلا بگردان
مَه جلوه می‌نماید بر سبز خِنگِ گَردونتا او به سر درآید، بر رَخش پا بگردان
مَرغول را بَرافشان یعنی به رَغمِ سنبلگِردِ چمن بُخوری همچون صبا بگردان
یغمایِ عقل و دین را بیرون خرام سرمستدر سر کلاه بِشکن در بَر قَبا بگردان
ای نورِ چشمِ مستان در عینِ انتظارمچنگِ حزین و جامی بِنواز یا بگردان
دوران همی‌نویسد بر عارضش خطی خوشیا رب نوشتهٔ بد از یارِ ما بگردان
حافظ ز خوبرویان بختت جز این قَدَر نیستگر نیستت رضایی حُکمِ قضا بگردان
متن بر پایه‌ی تصحیح قزوینی و غنی، از گنجور
تعبیر فال
از دوری و بی‌مهری کسی رنج می‌برید. از او بخواهید با شما مهربان‌تر باشد. اگر از وضعیت راضی نیستید، تلاش کنید آن را تغییر دهید.