دیوان حافظ · غزل ۳۸۸
غزل شمارهی ۳۸۸ حافظ
«بهار و گل طربانگیز گشت و توبهشکن»؛ متن کامل غزل و تعبیر آن برای کسی که با این غزل فال گرفته است.
بهار و گل طربانگیز گشت و توبهشکنبه شادی رخِ گل بیخ غم ز دل بر کن
رسید باد صبا غنچه در هواداریز خود برون شد و بر خود درید پیراهن
طریق صدق بیاموز از آب صافیِ دلبه راستی طلب آزادگی ز سرو چمن
ز دستبرد صبا گرد گل کلاله نگرشکنج گیسوی سنبل ببین به روی سمن
عروس غنچه رسید از حرم به طالع سعدبعینه دل و دین میبرد به وجه حسن
صفیر بلبل شوریده و نفیر هزاربرای وصل گل آمد برون ز بیت حزن
حدیث صحبت خوبان و جام باده بگوبه قول حافظ و فتوی پیر صاحب فن
متن بر پایهی تصحیح قزوینی و غنی، از گنجور
تعبیر فال
بهار و شادی آمده است؛ غم را از دل بیرون کنید. صداقت را از آب زلال بیاموزید و آزادگی را از سرو. از همنشینی با خوبان و شادیهای پاک لذت ببرید.