دیوان حافظ · غزل ۳۸۹
غزل شماره‌ی ۳۸۹ حافظ
«چو گل هر دم به بویت جامه در تن»؛ متن کامل غزل و تعبیر آن برای کسی که با این غزل فال گرفته است.
چو گل هر دم به بویت جامه در تنکنم چاک از گریبان تا به دامن
تنت را دید گل گویی که در باغچو مستان جامه را بدرید بر تن
من از دست غمت مشکل برم جانولی دل را تو آسان بردی از من
به قول دشمنان برگشتی از دوستنگردد هیچ کس با دوست دشمن
تنت در جامه چون در جام بادهدلت در سینه چون در سیم آهن
ببار ای شمع اشک از چشم خونینکه شد سوز دلت بر خلق روشن
مکن کز سینه‌ام آه جگرسوزبرآید همچو دود از راه روزن
دلم را مشکن و در پا میندازکه دارد در سر زلف تو مسکن
چو دل در زلف تو بسته‌ست حافظبدین سان کار او در پا میفکن
متن بر پایه‌ی تصحیح قزوینی و غنی، از گنجور
تعبیر فال
دلبستگی شما چنان است که بی‌تابتان کرده. کسی دلتان را به آسانی برده است. از او بخواهید حالا که دلتان در گرو اوست، کارتان را سخت نکند.