دیوان حافظ · غزل ۱۸۶
غزل شماره‌ی ۱۸۶ حافظ
«گَر مِی‌فُروش، حاجَتِ رِنْدان رَوا کُنَد»؛ متن کامل غزل و تعبیر آن برای کسی که با این غزل فال گرفته است.
گَر مِی‌فُروش، حاجَتِ رِنْدان رَوا کُنَدایزَد، گُنَه بِبَخْشَد و دَفْعِ وبا کُنَد
ساقی، به جامِ عَدْل بِدِه بادِه! تا گِداغِیْرَت نَیاوَرَد، کِه جَهان پُر‌بَلا کُنَد
حَقّا کَز این غَمان بِرِسَد مُژْدِهٔ اَمانگَر سالِکی، بِه عَهْدِ اَمانَت، وَفا کُنَد
گر رَنْج، پیشَت آیَد و گَر راحَت، ای حکیم!نِسْبَت مَکُن بِه غِیْر! کِه این‌ها خُدا کُنَد
دَر کارخانِه‌ای که رَهِ عَقْل و فَضْل نیستفَهْمِ ضعیف‌رای، فُضولی چِرا کُنَد؟
مُطْرِب بِساز پَرْدِه! کِه کَس، بی‌اَجَل نَمُرْدوان کاو نَه این تَرانِه سُرایَد، خَطا کُنَد
ما را که دَرْدِ عِشْق و بَلایِ خُمار کُشْتیا وَصْلِ دوست یا مِیِ صافی، دَوا کُنَد
جان رَفْت دَر سَرِ مِی و «حافِظ»، بِه عِشْق سوختعیسی‌دَمی کُجاست کِه اِحْیایِ ما کُنَد؟
متن بر پایه‌ی تصحیح قزوینی و غنی، از گنجور
تعبیر فال
اگر کسی گره کارتان را باز کند، خیر بسیاری به شما و او می‌رسد. با عدالت و انصاف رفتار کنید تا حسادت و بلا دور شود. به امانت وفادار بمانید؛ مژده‌ی آرامش نزدیک است.