تقویم آبان ۱۴۰۵

جشن پاییزانه به آیین‌های کهن ایرانی در میانهٔ پاییز تعلق دارد؛ زمانی که کار برداشت محصول تمام می‌شد و مردم برای شکرگزاری دور هم جمع می‌شدند.

۱۳ آبان در تقویم رسمی روز دانش‌آموز است. یک پیام تشویق یا یک کتاب کوچک، می‌تواند هدیهٔ خوبی برای دانش‌آموزهای خانه باشد.

این روز در تقویم رسمی به استان مازندران اختصاص دارد؛ سرزمین جنگل‌های هیرکانی، که سال ۲۰۱۹ در فهرست میراث طبیعی جهان ثبت شد، و شالیزارها و کرانه‌های دریای خزر.

این روز در تقویم رسمی روز فرهنگ عمومی است. فرهنگ عمومی در رفتارهای کوچک روزمره دیده می‌شود: از نوبت گرفتن در صف تا رعایت حال همسایه.

این روز در تقویم رسمی روز کیفیت است. هر جا محصول یا خدمتی را خریدید که کیفیتش راضی‌تان کرد، گفتنش به فروشنده و دیگران، کوچک‌ترین حمایت از کیفیت است.

یونسکو از سال ۲۰۰۲ دهم نوامبر را روز جهانی علم در خدمت صلح و توسعه نامیده است تا یادآوری کند دانش باید در خدمت زندگی بهتر برای همه باشد.

این روز در تقویم رسمی روز هوافضا است؛ دانشی که از طراحی هواپیما تا ساخت ماهواره را در بر می‌گیرد.

گالش‌ها دامداران کوهپایه‌های گیلان و مازندران‌اند و جشن گالشی به آیین‌های این دامداران در پایان فصل کوچ و آغاز روزهای سرد سال تعلق دارد.

علامه سیدمحمدحسین طباطبایی، فیلسوف و مفسر قرآن، نویسندهٔ تفسیر «المیزان» است؛ تفسیری بیست‌جلدی که از مهم‌ترین تفسیرهای قرآن در دوران معاصر است. او ۲۴ آبان ۱۳۶۰ در قم درگذشت.

۲۴ آبان روز کتاب، کتاب‌خوانی و کتابدار است و آغاز هفتهٔ کتاب. عضویت در کتابخانهٔ عمومی محله‌تان هنوز یکی از ارزان‌ترین راه‌های همیشه کتاب در دست داشتن است.

این روز در تقویم رسمی به اصفهان اختصاص دارد؛ شهری که در دورهٔ صفوی پایتخت ایران بود و میدان نقش جهان، سی‌وسه‌پل و مسجد شیخ لطف‌الله آن را به «نصف جهان» معروف کرده‌اند.

این روز در تقویم رسمی به صنعت نوشت‌افزار اختصاص دارد؛ از مداد و دفتر بچه‌های مدرسه تا ابزار طراحان و نقاشان.

۳۰ آبان روز بزرگداشت ابونصر فارابی، فیلسوف قرن سوم و چهارم هجری، است. او را پس از ارسطو، «معلم ثانی» می‌خوانند. فارابی دربارهٔ موسیقی هم کتاب مهمی نوشته است.

این روز در تقویم رسمی ایران روز قهرمان ملی نام‌گذاری شده است تا از قهرمانانی که نام ایران را بلند کرده‌اند قدردانی شود.

۳۰ آبان، به نام فارابی، روز حکمت و فلسفه است. حکمت در سنت ایرانی پیوند فلسفه و اخلاق است و نام‌هایی مثل ابن‌سینا، سهروردی و ملاصدرا آن را پیش برده‌اند.